Bir tellal Leopold'un adını zikreder;
Elinde küflü bir kağıt; yazılanı ilan eder
Hedefindi yalnız kıyım ve ölümler
Mirasçıların: Mussolini, Stalin ve Hitler
Kanlı ellerinle, açtığın yolda yürüdüler
Bu diyar ağlama duvarına çıkar
Her bahar ağaçlarda insan solar
Nice kan görmüş hilesiz damar,
Kendini aşan bunca katile şaşar.
Kof ömrüne paha biçen diktatör!
Arkandaki korku ordularına kanma.
Zira etrafındaki insan ya üçtür ya dört
O da senin peydahladığın bir avuç senyör
Sonradan bürünemezsin cesarete
Zira celadet bir deri değil giyesin
Yüksek duvarlardaki paslı dikenler
Hükmedeni de bekler, bilmelisin
Deccalı çoktur güzel günlerin
Keramet baltayı tutan elde
Vicdanı sökülmüşse yüreğin
Balta da cellat da aynı surette
Mektup yazacaktım sana lakin
Mürekkebe kan yürümekte
Karışmış Tuna ve Sava gibi zehrin
Varlığın dünyaya utanç vermekte
Üzerine alınma Leopold
Esasında muhatap sen değilsin
Sen sadece aşağılık bir monarşide
Güce tesadüf etmiş bir canisin
Zulüm ve vahşetten gayrı anılmıyor ismin
Yıkanmış fermanın fikri izan kasidesinde
Yorumlar