Yağmura İftira

YAĞMURA İFTİRA

Sular boşanırken kaldırımlardan
Caddelerde seni andım
Dükkanların ışıklarına bakıp
durmadan ağladım

Görenler sordu
neden ağlıyorsun, diye
Suçu yağmura attım.
Mikail'in kabahati yoktu
Sebebi sendin
Sebebi seni bu kadar seven
bendim.

Olmayacak bir düş gördüm
Uyandım
Yanımda duran
kimsesiz yastığın
Soğukluğunu tattım

Ölgün bir düştün

Önce çözdün

Sonra çözüldün

Bir vakit kurudu yollar
Yel aldı götürdü baharı
Bir başka bahara
Ben işte o bahara imrendim.