Evren ve Keçiler

EVREN VE KEÇİLER

Güneş kıskanır
Ay'ı
Vakit erince
Geceye
Kısar ışığını

Ay aldırmaz
Vakit gelince
Savar sırasını

Ay düşkündür dünyaya
O nereye giderse
Takılır hemen arkasına

Güneş hep orada
Bir biblo gibi
Durur
Dünyanın masasında

Dünya ise yıkılır
Aldırmaksızın
İnsanın enkazına

İnsan yükünü alır
Dolu olan heybesine
Heybe dolar taşar
Arta kalır
acziyetin kalıntısı
Damlar
Mazlumun üzerine

Bir günah keçisi arar
Tüm keçiler
Oysa ki çoban istedi mi
Tüm keçiler
Olur günahkar

Ve yine...

Güneş kıskanır
Ay'ı
Vakit erince
Geceye
Kısar ışığını