KIRIK PENCERENİN YANSIMASI
Güneş vuruyor pencereme,
Her yer ışık huzmesi
Aydınlatıyor ışığımı,
Kırık camlar batıyor yüreğime.
Bitmez toprağın çilesi,
Solmazsa güneşin batışı.
Yassılaşmış çiçekler
Balçıklınmış çamur
Pencerenin altında
Yarım kalmış insan.
Hep eksik cümleler.
Tam gelmiyor sıcak
Her yer soğuk
Yangınlar yaksa dahi
Nefesim hala ılık
Çıkmıyor sesim
Duygularım boğuk
Öyle bir yerdeyim ki
Ne varlık, ne çokluk.
Topyekün bir yokluk
Kesildi elim yansımada,
Akıyor güllerim damardan,
Hoş bir koku var semada
Süzülüyor boşlukta.
Bir yanım cennet;
bir yanım ölüm.
bir yanım var ki
hepten arafta.
Kan akar durmaksızın.
Nefret duş alır.
Kasıp kavuran ateşini
Söndürmeye çalışır.
Kırık pencerenin altı solgun.
Yaşam, nefese vurgun,
Onsuz yapamaz, olamaz.
Yoksa hali bitap, yorgun.
Var olmak ister miydi pencere?
İster mi varlık kırık pencereyi.
Hep yarım kalmış.
Hep kesmiş bilekleri.
İstemeden de olsa.
Soldurmuş çiçekleri.
Tek kişilik bir sahne değil.
Hayal denilen serenat.
Tamamlamak ister yarısını,
Onarmak ister yarasını.
Oradan öylece izler,
Kırık pencerenin yansıması.
Yorumlar