Bir Çift Pınar Akar Gözlerden

BİR ÇİFT PINAR AKAR GÖZLERDEN

Akıyor aşağıya

gözlerimin derin pınarı

Yetmiyor yaşadığım

taşıyor yüzümden dışarı

Elimde duran beyaz peçete

kefen gibi kıvrılmış

Ne acı bir mana

satırlarım dolmuyor

taşkın duygulara

hiçbir kelime yetmiyor

Sorarım sana

sonsuzluğun sahibesi

Gönül uslanırsa 

yaşadım diyebilir mi, insan?

Bu dünyayı soludum
kokusunu sakladım

Anladım ki 

nefes almak için yaşamak

yaşamak için sevmek gerek

her hâliyle sevmek

Yoksa

bir umut kadar beyaz

bir kefen kadar sessiz kalır yaşam