Varlığın İyi, Yokluğun Müphem

 

 VARLIĞIN İYİ, YOKLUĞUN MÜPHEM

  Varlığın yetiyor yaşatmak için

  Söyleyemediğim

    söyleyemediğin

     onca şey var 

  Olsun

  Bir bakışın yeter bana

  Gözlerindeki o masumiyeti

     yüreğindeki o merhameti

        kaybetme yeter ki
  Gönlüm ziyanla dolsun

  

  Tutunduğum dalsın sen

  Yaslandığım ulu çınar

  Bir gün sen de gideceksin

  Beni sensiz bırakacaksın

    insanız en nihayetinde

  Bu dünya geçici

    bize vakit yok yaşanacak

  Söylenmeyen o sözler

  Bir vakit çığlığım olacak

  

  Sen hiç konuşma

    hiç sorma

  Yeter ki gözlerin kapanmasın dünyaya

  Var ol

  Yaşa

  Ben bununla da idare ederim

  Alıştım nasıl olsa