“Tak! Tak! Tak!”
Elindeki gazete küpürünü sallayarak sağda solda bulunan insanlara gösteren heyecanlı genç, bir hışımla içeri daldı ve yüksek sesle konuşmaya başladı.
“Haberi gördünüz mü?” diye sordu.
Etraftakiler aldırmadı.
“Tak! Tak! Tak!”
Pek ciddiye alınmayan genç, ısrarından vazgeçmedi ve gazeteyi insanların gözüne sokarcasına kaldırıp okumaya başladı.
“Ünlü manken Z., ülkemizin güzide kulüplerinden birinde top koşturan A. ile birlikte görüntülendi. Kameralarımıza yakalanan ikili, sorulan soruları yanıtlamadan hızlıca uzaklaştılar.”
Genç adam, haberin geri kalanını da hız kesmeden okudu.
Okuması bitince de mühim bir iş başarmış birinin edasıyla etrafa bakınmaya başladı.
Gözleri odada bulunan insanların yüzlerini teker teker dolaştı. Bir tepki bekliyordu.
İlk tepkiyi alması fazla uzun sürmedi.
“Ulan, hayatı var ya bu topçu milleti yaşıyor vallahi.”
Grupta bulunanlardan birinin konuşmasıyla rahatlayan genç adam, sözü kaptı.
“Bu daha ne ki, abicim. Kim bilir bilmediğimiz ne işler dönüyor. Hey!”
Orada oturan diğer adamlar da konuşmanın cezbediciliğine kapılarak sohbete katıldılar.
“Kardeşim inan bana bu hayatı bu artist milleti yaşıyor. Yaşıyor ya, soruyorum; bunların kaçı öteki dünyaya bir sevap götürecek.”
“Aman be abi dert ettiğin şeye bak. Bunlar dünyada cenneti yaşıyor zaten. Şahsen ben böyle bir dünya hayatı yaşasam cehennem odunumu kendim taşırım vallahi.”
Odada bulunanlar hep bir ağızdan güldüler.
Bu esnada gruptan biri dayanamadı ve lafı futbol muhabbetine çekti.
“Yahu o değil de hazır konusu açılmışken söyleyeyim. Bizim takım ne top oynuyor be arkadaş!”
Haberi okuyan genç adam bu lafı duyar duymaz cevabını yapıştırdı.
“Geçmiş olsun abi.”
Sohbeti açan adam, gence bakarak sordu.
“Niye, ne oldu?”
“Havadisler kötü abi. Sende renk körlüğü başlamış. Benim tuttuğum takım ile kendi tuttuğun takımı karıştırıyorsun.”
Bu sefer kahkahalar daha da gürültülü bir şekilde inletti ortalığı.
Futbol muhabbeti çekişmeli bir şekilde devam etti. Ama nihayetinde zihinlerde hiçbir değişiklik yaşanmadan sona erdi.
Bu insanlar her gün dönüp dolaşıp aynı konuları tartışıyordu. Bu durumdan da asla sıkılmıyorlardı.
Tartışmaların sonunda ise bazen birbirlerine kırılıp küsseler de bir süre sonra barışıp aynı tartışmalara kaldıkları yerden devam ediyorlardı.
Bir müddet konuşmadan oturduktan sonra genç adamın ayağa kalkıp radyonun sesini açmasıyla hep birlikte kulak kesildiler.
Genç adamın eli radyonun düğmesinde kaldı.
Radyodan yükselen ses odayı doldurdu.
“Bu gece itibarıyla başlayacak olan müzakereler, ülkemizin vehameti açısından önem teşkil etmektedir. Aktarılan bilgilere göre petrol yataklarının verimli kullanımı açısından alınacak olan bu yeni kararlar şu maddeleri kapsamaktadır:
-Belirlenen bölgelerde yaşayan tüm vatandaşlara, evlerini boşaltması için ihtar çekilecektir.
-Etkilenen hayvan ve insanların sağlığı konusunda herhangi bir sorumluluk kabul edilmeyecektir.
-Belli bir miktar para karşılığı ev sahibi olan insanlara bazı evlerde ikamet etme şansı verilecektir. Mülk sahibi olmayan insanların yükümlülükleri önemsenmeyecektir.”
Haberi dinledikleri esnada gruptakilerin ellerindeki çekiçler havada kaldı.
Radyodaki haberi dinledikten sonra odada bulunan kimseden bir ses seda çıkmadı; kimse konuşmadı.
Herkes sessizce kaldığı yerden devam etti.
Bir müddet sonra çekiç sesleri geri döndü.
“Bu tabutun çivilerini çaktım.”
“Tamamdır abi. Yenisini getireyim.”
“Tak!”
Yorumlar